Tertsa - GriekseGids.be |
|


Beschermd door het Dikti Gebergte en een aantal lager gelegen bergen en heuvels ligt het kleine dal van het dorpje Tertsa. Je kunt dit dal met alle recht een tuin noemen. Beter nog: Eén grote tuin. In die tuin groeien tomaten, komkommers, bananen, sinaasappelen en citroenen. Een groentetuin dus. Maar er groeien en bloeien ook allerlei soorten bloemen en kruiden. Achterin de tuin staat een piepklein Orthodox kerkje onder een gigantisch grote palm. En loop je, door die prachtige tuin, van achter naar voren, dus van de heuvels naar de kust, dan bereik je tenslotte de bebouwing aan het strand en de zee. Door het volstrekt unieke subtropische klimaat is Tertsa uniek te noemen. Bananenbomen in de open lucht met nog een smakelijke oogst ook, is er een voorbeeld van. In de winter vertoeven de meeste van de 42 inwoners gewoon buiten. Zij zijn dan aan het werk in de “achtertuin” Tertsa of rondom hun woninkjes. Alsof de tijd stil is blijven staan. Maar als je wat beter kijkt, of je zit voor één van de restaurants of bij de piepkleine kafenion, dan merk je dat Tertsa toch ook een bedrijvig dorpje is. De oogst wordt opgehaald, de leveranciers van de paar horecagelegenheden komen langs of er arriveren gasten die er graag overdag komen zwemmen of eten en drinken. ’s Avonds keert de weldadige rust terug en wordt het duister begeleid door het geluid van krekels en een zo nu en dan blaffende hond.
Twee wegen leiden naar het dorp, eentje vanuit het westen en eentje vanuit het oosten, de verbindingsweg met Mirtos. Er zijn wel ezelspaden die de bergen in voeren. Wandelend is er dan ook heel veel te genieten. De twee verbindingwegen zijn onlangs (bijna geheel) geasfalteerd en dat heeft duidelijk invloed gehad. Het is nu makkelijker voor de dagtoerist om langs te komen en neer te strijken op de terrassen.


Er zijn nu in Tertsa twee restaurants, een soort snackbar en ook nog twee kafenions. Het beroemdste restaurant is ongetwijfeld O Lambros. Het eten, bereid met de ingrediënten uit de achtertuin is beroemd in de wijde omgeving. De wijn komt uit de buurt van Sitia en is een echte droge Kretenzer landwijn, die de eigenaren opslaan in grote vaten. Liefhebbers van typisch Kretens eten en drinken hebben er een uitstekende middag of avond. De ouders van kinderen kunnen lekker van die plek en van elkaar genieten, terwijl hun kinderen nog tot heel laat op het strand kunnen spelen. Op eentje na, liggen de restaurants en kafenions aan het zandstrand. ’s Zomers staan er parasols en bedden en kunnen de badgasten hun natje en droogje krijgen op steenworp afstand. Op een paar minuten lopen vanuit het dorp ligt een tweede strand, zonder faciliteiten. Naaktzwemmers worden daar gedoogd, dus het laatste textieltje kan er zonder problemen worden uitgetrokken.
Ruim een eeuw geleden leefde Tertsa van een grote citrusvrucht, waarvan alleen de schil werd gebruikt voor het konfijten. Een zoet goedje, dat veel aftrek vond in Zuidwest Europa. Er leefden, direct of indirect zo’n 20 families van de handel in deze vrucht. Maar het bleek een wel erg eenzijdig product. Zodoende begon men met sinaasappelen en ontdekte men dat de bananen het er ook erg goed deden. Rond 1940 was Tertsa uitgegroeid tot een kleine handelsplaats voor allerlei producten, zo ook de olijfolie en de amandelen uit het nabij gelegen Sikologos. De plaats Sikologos speelde destijds een belangrijke rol in het leven van de mensen van Tertsa. De meesten van hen kwamen oorspronkelijk uit deze plaats. Tegenwoordig is het een bergsplaatsje met allerlei kleine activiteiten, maar ooit was het een belangrijk, ook bestuurlijk centrum. Vandaar uit werd dus ook Tertsa bestuurd. Samen met de afkomst van de mensen en de aanvoer van producten was Tertsa dus vooral afhankelijk van Sikologos. Vandaag de dag is het leuk om dit plaatsje eens te bezoeken en er een koffietje te drinken op een van de typische terrassen.


Terug naar Tertsa en terug ook in de tijd. In oorlogstijd was Tertsa een niemandsland. De Italianen zaten in de provincie Lassithi en de Duitsers op de rest van Kreta. Tertsa ligt op de grens van deze gebieden. De inwoners mochten er niet meer wonen of werken. Alleen de twee bezettingsmachten konden in dit spergebied komen. Dat werd anders toen de Italianen op brute wijze door de Nazi’s werden verdreven. Toch duurde het tot 1948 voor de bewoners terug kwamen om hun leven weer op te bouwen. Men had in acht jaar een Duitse bezetting en daarna ook nog eens een burgeroorlog achter de rug. Na deze donkere tijden werd het leven weer beter. Men begon met het kweken van bananen en tomaten en later ook het produceren van olijfolie. Rond 1955 kwam er een kafenion en een paar jaar later was er zelfs een minimarket te vinden. Deze is er al zo’n tien jaar niet meer. Mensen moeten voor hun boodschappen nu naar Mirtos of Ierapetra. Er kwamen ook de eerste kamers voor vakantiegangers, maar dan is het nieuwe millennium inmiddels al een feit.
Toch heeft Tertsa al meer dan 30 jaar geleden “vakantiegasten”
gehad. In tientallen tentjes op het strand verbleven
hippies er. Drie zomers lang. Vreemd volkje, dat wel,
maar aardig. De bevolking kon de alternatievelingen goed
in haar midden velen.
De meeste hippies zijn daarna doorgetrokken, onder andere
naar Matala, dat er zelfs beroemd door is geworden. Een
enkeling is in Tertsa blijven hangen. Er kwamen in de
80er jaren nog wat alternatief levende jonge mensen bij,
die nu in Mirtos of elders, met hun groot wordende kinderen,
een keurige “baan aan de wal” hebben.
Tertsa. Een dorpje voor liefhebbers van de Kretenzer sfeer, de kalmerende natuur en de verkwikkende zeekust. Met slechts twee kleine appartementengebouwen biedt het plaats aan ongeveer 30 overnachters. Kun je je het rustiger voorstellen?
tekst: www.mertiza.com
[De kaart van Kreta ] [meer Kreta ] [meer Griekenland ] [Tertsa in GriekseGids.nl]
Kreta - Kriti - Creta - Crete - ΚΡΗΤΗ - Kreta - Kriti - Creta - Crete - ΚΡΗΤΗ