Griekenland: 1405 vakanties Griekenland: 1112 hotels

Astypalaia - Een eiland om verliefd op te worden!

Tekst en fotografie: Petra Ottens en Simon Hitipeuw
Artikel uit Griekse Gids Glossy (nummer 16)

Dit jaar gaan we eilandhoppen in de Dodekanesos waarbij we de eilanden Kos, Astypalaia, Patmos en Leros aandoen. Anders dan gewoonlijk hebben we dit niet zelf bedacht, maar ons laten inspireren en voorlichten door Jorgos. We hadden dit ook zelf niet kunnen bedenken, want van Astypalaia hadden we eigenlijk nog niet eerder gehoord. We verdiepen ons daarom in het eiland en worden steeds enthousiaster.

Bekijk de vakantie eilandhoppen Astypalaia & Kos

We landen op Kos, dit is het eiland waar we op aanvliegen en maar één dag verblijven om er 3 weken later weer van te vertrekken. Bij aankomst op Kos raken we al snel aan de praat met diverse Grieken en wie we ook spreken over onze reisdoelen, in de taxi, hotel of op het terras, jong en oud is het erover eens dat we een prachtige keuze gemaakt hebben met Astypalaia. Dezelfde woorden worden steeds weer gebruikt om Astypalaia aan te duiden, oooh, aaah of woow en nice. We worden daardoor steeds nieuwsgieriger naar wat we daar te zien krijgen.

Met de ferry is het vanaf Kos een kleine twee uur varen, een aangename tocht met een zeer snelle boot. Als we het eiland naderen vanaf de oostkant valt het op dat het aan deze kant heel kaal is met een aantal groene plekken, deze lijken vanaf een afstand op grote stukken mos die op het eiland gelegd zijn. Veel tijd om hier aandacht aan te besteden krijgen we niet. Een bemanningslid vraagt iedereen die hier van boord af gaat naar beneden te gaan om in het ruim bij de koffers te wachten. Binnen in het ruim zien we maar een klein deel van de buitenwereld. Witte huisjes kunnen we nog net zien, WIT? Maar dit is toch de Dodekanesos en niet de Cycladen? Dan draait de ferry, gaat de klep open en wordt er pame, pame pame geroepen om ons snel van boord te laten gaan.

Astypalaia

We zijn aangekomen in de haven van Pera Gialos, het plaatsje dat beneden de Chora ligt. Zeer pittoresk, een beschutte baai en eromheen liggen de witte huisjes als het ware tegen de helling ‘aangeplakt’. Ook ons hotel, Dolphin Studios ligt in dit plaatsje. We lopen vanuit de haven naar het hotel. Een leuke wandeling die ons dwars door een straatje met cafés en restaurants leidt. De kaart op de telefoon geeft echter niet direct de plaats aan waar we moeten zijn maar op het moment dat we aan het kijken zijn worden we aangesproken door een dame die vraagt waar we heen moeten. Als we Dolphin Studio’s noemen lacht ze en zegt dan zijn jullie hier goed, een hartelijk welkom is dat. Zonder het in de gaten te hebben stond ze ons al op te wachten.

De hotelkamer is zeer efficiënt ingericht, alles wat je wil hebben is aanwezig, staat op een logische plek en is modern. Het hotel zelf heeft geen ontbijtservice wat ook niet nodig is omdat er een bakker en supermarkt op 5 tot 10 minuten lopen aanwezig zijn. We worden heel erg verrast en verwelkomd door een mandje met daarin wijn, heerlijke koffie, thee, chocola, koekjes en toastjes. Onder een glazen stolp liggen ook nog een tweetal lekkere broodjes die ons aanstaren. Pure verwennerij en wat een gastvrijheid.

Nadat we hebben uitgepakt gaan we vanaf het balkon genieten van het uitzicht op de stad. We zien de haven waar we aangekomen zijn, de kerk in het dorp, de burcht en de molens van Chora maar ook het strand waar we langsgelopen zijn vanaf de haven naar het hotel. We denken niet lang na, trekken de zwemkleding aan en vijf minuten later zitten we in de zee.

Pera Gialos

Pera Gialos ligt onder de hoofdstad Chora en heeft alles wat je nodig hebt voor een rustige en relaxte vakantie. Er zijn mini supermarkten aanwezig, een goed gesorteerde bakker en genoeg restaurants en cafés om je tijd door te brengen. Ook is er een leuk klein strand waar je bedden kunt huren en een klein museum. Alles over de historie van Astypalaia bevindt zich in één ruimte van dit museum maar het is zeer zeker de moeite waard.

Met een beetje fantasie lijkt Pera Gialos vanaf ons balkon gezien op een groot amfitheater waarbij de witte huizen de banken vormen waarop reuzen kunnen zitten, tussendoor zijn er de trappen die naar boven leiden. Er is een flink hoogteverschil maar voor we op vakantie gegaan zijn hebben we aan onze conditie gewerkt omdat we weer veel willen wandelen, dat zal ons nu goed van pas komen.

Nadat we hebben gezwommen en weer omgekleed zijn, besluiten we om naar boven te lopen naar de molens en de burcht van de Chora. Het licht is nu nog goed om mooie foto’s te maken. Chora en Pera Gialos gaan naadloos in elkaar over, er is niet echt een zichtbare overgang. De wandeling blijkt wel een uitdaging te zijn, is onze conditie zo slecht, is de weg dan zo steil? Het kost moeite en energie om naar boven te lopen maar een blik op de weersomstandigheden verklaart veel. De luchtvochtigheid is rond de 87%, ook hier in Griekenland is het weer van streek.

Bij de molens is het een gezellige drukte, hier zijn veel restaurants en cafés, een prachtige plek om te gaan eten of iets te drinken, maar dat komt later. De molens zelf, het zijn er acht in totaal, zijn prachtig gerestaureerd. Een aantal hebben ook een bestemming gekregen, bijvoorbeeld als informatiepunt of als winkel. De molens zijn wit met een rood puntdak en een rode toegangsdeur. Bij de burcht aangekomen besluiten we er omheen te lopen, via een grote toegangspoort kun je naar binnen gaan maar dat komt een andere keer. Eerst van alle kanten het uitzicht bewonderen. Boven in Chora staan verschillende kerken dicht bij elkaar die prachtige plaatjes opleveren. We zijn zeer onder de indruk geraakt en pas uren later lopen we weer terug naar het hotel, een deel van de stad heeft dan al geen zon meer, maar de burcht wordt tot het laatste moment goudgeel verlicht door de zon.

Pera Gialos

In het hotel verfrissen we ons even en gaan dan op zoek naar een restaurant. Niet heel moeilijk, want op een paar meter van het hotel bevindt zich al een leuk restaurant, maar alle tafeltjes zijn daar al bezet door jong en oud. Als het zo vol zit moet het wel speciaal zijn, hier moeten we een andere keer maar terugkomen. Een tiental meters verderop, in het straatje waar we vanaf de haven doorheen gelopen zijn is er wel plek. We besluiten dit keer voor vegetarisch, de dag ervoor op Kos hebben we al een meer ‘traditioneel’ vleesgerecht genomen met een hoeveelheid die meer dan genoeg is voor enkele dagen.

We eindigen de dag op het balkon, wederom raken we onder de indruk van het uitzicht op Pera Gialos en de Chora, maar nu in het donker. De klokkentoren van de grote kerk in Pera Gialos, waar we overdag langsgelopen zijn, licht aan de binnenkant nu blauw op. De burcht is in goud gehuld, de molens wit en tussendoor zien we een aantal groen verlichte huizen en verder allerlei schakeringen van wit tot gelig. In de haven ligt een grote vrachtboot, vanaf onze plek lijkt het wel of de hele haven geblokkeerd wordt door deze boot. Door de verlichting op de boot zien we het water helder verlicht worden met blauwe, witte en bruine strepen. Wat een prachtige dag!

Chora

Chora is de oude hoofdstad van Astypalaia, eeuwen oud en bijna een openluchtmuseum. De stad heeft vele smalle steegjes om door heen te lopen om de mooie huizen en kerken te bewonderen. Ook zijn er meerdere huizen die als vakantieverblijf beschikbaar zijn, of waar kamers verhuurd worden. Soms kom je in de straten een atelier tegen waar je kunstzinnige voorwerpen kunt kopen.

De meeste winkeltjes bevinden zich echter aan de rand van de stad. Hier kun je de dagelijkse boodschappen doen maar je ook tegoed doen aan de lokale lekkernijen, bijzondere sieraden, kleding of kunstobjecten.

De huizen in de Chora zijn wit en de kerken hebben blauwe koepels, ze geven je het gevoel van een Cycladen stadje. Niet heel verwonderlijk want Astypalaia ligt op de grens van de Dodekanesos en de Cycladen.

Vanaf de molens begint het wandelgebied; met de bus, auto of scooter kun je tot hier komen. Ook kun je via de achterkant van Chora tot aan de burcht komen met de auto of scooter, waar ook een kleine parkeerplaats is.

Chora
Chora

We hebben besloten de tweede dag geheel aan de Chora te besteden en ook de burcht te bezoeken. De klim naar boven is nu een stuk aangenamer dan de voorgaande dag, gelukkig lag de vermoeiende tocht van de vorige dag aan de hoge luchtvochtigheid. Tijdens de tocht naar boven zien we op heel veel plaatsen katten, vaak staat er een bakje eten of water bij en de meeste van deze dieren liggen of zitten in de ‘relax’ stand.

Voordat we de Chora ingaan besluiten we bij de molens een café op te zoeken voor een kop koffie, we duiken neer op het terras van Notos. Het terras van dit café ligt namelijk niet in de zon en die zullen we vandaag genoeg krijgen. We bestellen een cappuccino en een Griekse koffie, raken aan de praat met de eigenaar en vertellen hem dat er ook een Notos is in Naxos. Dat vindt hij leuk en vertelt het aan de Grieken die ook op het terras zitten. Dan vertelt hij dat hij heel veel gereisd en gewerkt heeft op verschillende plaatsen en eilanden voordat hij weer hier op Astypalaia terugkwam.

De burcht of het kasteel van Guerini

Wat wij de burcht noemen is een Venetiaans kasteel uit de 13e eeuw, je kunt er zonder betaling in rondwandelen. De burcht moet echter op een veel oudere bewoonde plek gebouwd zijn, binnen vind je diverse oude zuilen en ook in de muren zijn oude stenen hergebruikt.

Het kasteel is anders dan anders, omdat dit niet alleen bescherming bood maar hier vroeger ook mensen woonden, de huizen staan in het kasteel en de buitenmuren vormen de kasteelmuur. Er staan ook twee grote kerken in. Pas in de vorige eeuw zijn de mensen uit het kasteel vertrokken en een aardbeving daarna heeft veel verwoest. Er wordt echter driftig gerestaureerd in het kasteel. De kerken zijn al gerestaureerd en beschilderd, de huizen nog niet.

Rondom het kasteel staan nog vele kerken, een hele mooie is de kerk Panagia Portaitissa, je hebt hier vanuit het kasteel een prachtig uitzicht op als je aan de zeezijde een soort van ruïne inloopt en de speciaal gebouwde trap opgaat. Via kijkgaten kun je dan naar buiten kijken met een mooi uitzicht op de zee en de kerk. Helaas was de kerk en het museum erbij niet open tijdens onze vakantie.

Kasteel van Guerini

Aan de andere kant van het kasteel staan nog meer kerken die bij elkaar staan, vanaf hier heb je ook een mooi uitzicht op de zee en de lagergelegen kerken. In het stadje kom je meerdere pleintjes en straatjes tegen waar restaurants zijn, deze gaan pas eind van de dag open. Voor eten of drinken overdag moet je echt bij het straatje en pleintje bij de molens zijn. In één straatje zijn bij elkaar 9 verschillende kerken te vinden die bestaan uit één ruimte, er staat ook een plaquette bij met de namen van deze kerken. We hebben niet kunnen ontdekken waarvoor deze kerken gebruikt worden. Het is er erg rustig en je kunt er mooie foto’s maken.

Aan het begin van de middag lopen we weer richting hotel en maken ons op om weer te gaan zwemmen. In het hotel ligt wederom weer iets lekkers onder de stolp, dit keer een groot stuk portokalopita, één van onze favoriete Griekse lekkernijen.

De dag sluiten we weer af met een maaltijd op het strand waar nog net één tafel vrij is om daarna weer op het balkon te kijken en te luisteren naar de omgeving. We besluiten de volgende dag naar Livadi te gaan. Hetzelfde mooie uitzicht zien we weer maar in de haven is het vrachtschip vertrokken en ligt er nu een schip van de Blue Star Ferries, het water wordt nu goudgeel gekleurd door de lichten van het schip.