Eilandhoppen in Griekenland: Van Samos naar Ikaria

Tekst: Frans Groenendaal (Dit artikel is gebaseerd op een artikel in Griekse Gids Glossy nr 16)

Tijdens deze reis begin ik met een paar dagen op Samos, daarna ga ik met de ferry naar Ikaria, eigenlijk het hoofddoel van deze vakantie.

De reis naar Samos vanaf Schiphol verloopt voorspoedig en al vroeg in de middag landen we op Samos Aristarchos Airport en worden we door een vrolijke taxichauffeur opgehaald voor ‘een ritje van niets’, want het hotel ligt aan de andere kant van het kleine vliegveld. Toch is de chauffeur in staat ons in die paar minuten te voorzien van een aantal tips plus een plattegrond van het eiland, altijd handig. Samos, dat behoort tot de Oost-Egeïsche eilanden, is een eiland zonder massatoerisme. Het is een groen eiland met prachtige zand- en kiezelstranden, lieflijke traditionele dorpen en Samos staat bekend om de wereldberoemde zoete Samos-wijn. De chauffeur blijkt blij te zijn met Nederlanders. “Nederlanders openen en sluiten het seizoen op Samos” vertelt hij met een gulle glimlach. Welkom op Samos dus! We worden in het hotel hartelijk welkom geheten door de Nederlandse eigenaresse. We krijgen een leuke kamer met een prachtig uitzicht op de Egeïsche zee. We zien ook dat we vanaf het hotel zo het strand op kunnen lopen. Je kunt hier in slaap vallen met het geluid van de golven op de achtergrond. Het is een mooi vooruitzicht. Potokaki is een kleine badplaats met een goed georganiseerd en lang kiezelstrand. Het ligt op zo’n kwartier lopen van Pythagorion, een bekend dorp op Samos. In Potokaki zijn alle benodigde voorzieningen zoals winkels en restaurants aanwezig. Kortom, hier gaan we niets tekortkomen.

We lopen direct na het ontbijt (met een heerlijk uitzicht op de zee) naar Pythagorion en huren daar uiteraard een scooter, er is aanbod genoeg. We zien direct dat dit een heel levendig en leuk dorp is met een gezellige boulevard. Ook zien we dat fietsen in Griekenland steeds populairder wordt, we zien er redelijk wat. Op het vliegveld raakte ik aan de praat met een Nederlandse man die ook naar Samos vertrok. In de hoofdstraat van Pythagorion komen we elkaar weer tegen. Martin uit Almere, gaat al 5 jaar naar Samos en verblijft dan een groot aantal weken in een studio in de hoofdstraat. Hij kan zo reisleider worden want hij vertelt in no-time alle ins en outs van Pythagorion en Samos. Ik merk dat hij ontzettend trots is op dit eiland. Het is tijd om een klein stuk van Samos te ontdekken. We starten met een heerlijke rit met de scooter van een half uur door het heuvelachtige binnenland naar het lieflijke dorp Mytilinioi. Dit dorp is gesticht door inwoners van Mytilini op het eiland Lesbos. Door het dorp loopt een lange rechte weg met een aantal imposante herenhuizen. Uiteraard stoppen we bij het intieme dorpsplein, waar we al genietend van een heerlijke frappé uitkijken op de imposante Christos-kerk. We maken een wandeling door het dorp en zien nog meer kerken en mooie huizen. Wat een rust straalt dit dorp uit. Op het dorpsplein zou je zo een uur of wat kunnen blijven zitten om te genieten van het Griekse dorpsleven. Dat doen we uiteraard niet want ook Pythagorion staat vandaag op het programma. Dit is een gezellig en vooral levendig dorp, genoemd naar de Griekse filosoof en wiskundige Pythagoras die hier is geboren. De stelling van Pythagoras, a²+ b²= c², is een van de bekendste stellingen in de wiskunde. Vele scholieren in de hele wereld hebben deze stelling ongetwijfeld moeten leren voor hun examen wiskunde. Uiteraard staat er een mooi en uiteraard veelvuldig gefotografeerd standbeeld van deze wijze man op een prominente plek in de haven. Pythagorion heeft een mooie lange boulevard met vele gezellige (cocktail)bars en restaurants. ’s Avonds is het hier uiteraard flaneren geblazen en gezellig druk. In de omgeving van Pythagorion bevinden zich een groot aantal zand- en kiezelstranden. Bij de ingang van het dorp bevinden zich de Romeinse baden en de muur van Polykratis, ooit alleenheerser van Samos. We nemen plaats bij Kafenion O Stathmos bij het begin van de hoofdstraat en bewonderen het dagelijkse leven van Pythagorion. Deze oude authentieke taverne is eigendom van Judith en haar echtgenoot, zij is werkzaam bij de receptie van ons hotel. Het is een van de oudste tavernes van Pythagorion. En wie komen we daar weer tegen? Martin uit Almere. Hij stelt ons voor om gezamenlijk naar de fameuze “Blue Street” te lopen. “Als je het niet weet is die best moeilijk te vinden” verklaart hij met een glimlach. Als we aankomen bij de “Blue Street” zien we dat we pech hebben. Men is de straat aan het verven, blauw uiteraard. Gelukkig kunnen we wel wat mooie foto’s maken. “Wat zal het hier in het hoogseizoen druk zijn” besef ik. Maar ja, iedereen wil de leuke en mooie plekken bezichtigen die een bestemming heeft. De “Blue Street” lijkt wel een schilderij. We bewonderen ook nog de zogenaamde “Flower Street”. Na een Mythos bij O Stathmos als dank voor de korte rondleiding nemen we afscheid van Martin en wensen elkaar een aangenaam verblijf toe. Helaas zijn we er niet aan toegekomen het beroemde klooster van Pagia Spiliani te bezoeken dat op een heuvel in een grot ligt. Dat bewaren we dus maar voor ons volgende bezoek aan Samos. Daarna is het relaxen geblazen op het strand voor het hotel en nemen we uiteraard een heerlijke duik in de uitdagende zee. Wat een luxe, zo van je kamer naar het strand.

Vroeg in de middag gaan we met de taxi naar de haven van Karlovassi voor de ferry naar Ikaria. We rijden in een dik uur helemaal naar de andere kant van het eiland terwijl de chauffeur onderweg een monoloog houdt over alle dorpen die we passeren: geweldig! Deze filosofische man is ook super trots op dit mooie eiland. Samos blijft op onze Griekse to do list lijst staan, we hebben er nog maar zo weinig van gezien.

De ferry komt precies op tijd aan en de tickets op de “wallet” van mijn iPhone maken de toegang erg gemakkelijk. Het is best druk op de ferry, morgen zijn er namelijk landelijke verkiezingen. Langzaam zien we Samos in verte verdwijnen. Als we na een heerlijke boottocht van ongeveer twee uur de kleine haven van Evdilos op Ikaria in zijn gevaren en de ferry verlaten zien we een vrolijke man (Theo) staan met een groot bord met Griekse Gids Reizen erop vermeld. Inwoners van Ikaria schijnen bekend te staan om hun gastvrijheid: dit is een mooi begin! We stappen in het busje en gaan op weg naar ons hotel in het kleine dorp Armenistis. Het wordt nooit saai, want nu krijgen we een spervuur aan informatie van Theo over Ikaria op ons afgevuurd, schitterend. Zo vertelt hij dat Ikaria 58 dorpen heeft met zo’n 10.000 inwoners. Ikaria is een heel bijzonder en interessant eiland. Het is één van de vijf zogenaamde “Blue Zones” in de wereld. Op vijf plaatsen in de wereld worden mensen ouder dan gemiddeld. Naast Ikaria zijn dat Okinawa (Japan), Loma Linda (Californië), Nicoya (Costa Rica) en het Italiaanse eiland Sardinië. Het is een welbekend maar vooral bijzonder fenomeen. Een derde deel van de inwoners van Ikaria wordt 90 jaar of ouder. Men zegt wel eens dat inwoners van Ikaria vergeten te sterven. Wat een vooruitzicht! Hoe komt dit nu? Mensen op Ikaria maken zich niet zo druk, zijn grotendeels zelfvoorzienend, eten dus grotendeels gezonde producten die ze zelf verbouwen (het zogenaamde mediterraanse dieet), hebben een rijk sociaal leven, zijn veel buiten (onder de Griekse zon), bewegen veel en hebben weinig of geen stress. Mede daardoor komen ernstige ziekten zoals kanker en hart- en vaatziekten hier veel minder voor. Ook op latere leeftijd zijn de meeste inwoners van Ikaria nog actief en sterk. Vaak maakt men zich ook niet zo druk om de tijd. Ook alcohol kan trouwens onderdeel zijn van het leven in Ikaria, men drinkt meestal één of twee glazen rode wijn per dag, dat schijnt ontspannend te werken. Op YouTube staat een erg leuke documentaire van 10 minuten van het Amerikaanse ABC News over Ikaria met als titel “Greek Island a Fountain of Youth”. Op Netflix staat een documentaire genaamd “The Secrets Of The Blue Zones”. Het klinkt allemaal erg interessant. Verhuizen dan maar?