Griekenland: 1405 vakanties Griekenland: 1112 hotels

Kalymnos, Telendos en een vleugje Kos

Dit is een artikel uit Griekse Gids Glossy 17
Tekst en fotografie: Frans Groenendaal - De Griekse Gids

Kalymnos is een eiland dat door betrekkelijk weinig Nederlanders wordt bezocht, het is sowieso een rustig eiland. Waarschijnlijk komt dat omdat Kalymnos niet met een directe vlucht is te bereiken, er is immers alleen een vliegveld voor binnenlandse vluchten. Dit eiland is het gemakkelijkst te bezoeken met een ferry vanaf het buureiland Kos. Vanaf bijvoorbeeld Kos-stad of het dorp Mastichari is het een korte trip met de ferry naar de haven van Pothia op Kalymnos.

Bekijk vakanties Kalymnos

Deze Griekenland-trip reizen we in het naseizoen (eind september) naar Kalymnos en we hopen ook nog een bezoek te brengen aan het piepkleine buureiland Telendos, dat op zo’n 700 meter van Kalymnos ligt. Als kers op de taart zijn we dan ook nog uitgenodigd voor een bruiloft met een groot feest in een taverne aan het strand.

Kalymnos en Telendos

Kalymnos ligt tussen de eilanden Kos en Leros en is een eiland van de Dodecanese eilandengroep. Pothia (of Kalymnos-stad) ligt in het zuiden en is de hoofdstad. Er wonen op het eiland een dikke 17000 mensen. Het is een rotsachtig eiland met een ruige kustlijn, vol met baaien, grotten en kliffen. Sommige zijn uiteraard alleen met een boot bereikbaar. Het hoogste punt van het eiland is met 676 meter de berg Profitis Ilias. Kalymnos is vooral bekend om zijn sponzenindustrie: sponsduiken was hier eeuwenlang de grootste bron van inkomsten. Het was in het verleden één van de rijkste eilanden van Griekenland. Zoals op bijna elk eiland zijn ook op Kalymnos mooie stranden, leuke dorpen en nog veel meer andere aantrekkelijke bezienswaardigheden. Met een oppervlakte van 110 km² is Kalymnos prima met de scooter te verkennen: laat maar komen dus!

Als we aankomen op het vliegveld van Kos rijden we direct met de taxi naar de haven van Mastichari, een korte rit van ongeveer 5 km. De rit van het vliegveld naar Kos-stad is met ongeveer 25 km een stuk langer. Aangezien de ferry pas over 2 uur vertrekt verkennen we eerst dit leuke dorpje. Dit vroegere vissersdorp is “omgetoverd” tot een gezellig toeristendorp met mooie georganiseerde stranden met prima watersportmogelijkheden en goede tavernes en (vis)restaurants. Mooi is het standbeeld aan de haven van Poseidon, volgens de Griekse mythologie de god van de zee, het water, de paarden en de aardbevingen.

Als we naar de ferry wandelen zien we Kalymnos al liggen. Het lijkt best dichtbij, binnen drie kwartier varen we dan ook de haven van Pothia binnen. Die haven blijkt een stuk groter dan die van Mastichari. Hier komen boten van diverse eilanden binnen zo blijkt. Vanuit Kalymnos kun je bijvoorbeeld de ferry nemen naar Rhodos, Tilos, Patmos, Leros, Nisyros, Pserimos en niet te vergeten Athene. De huisjes van Pothia achter de haven liggen tegen een berg “aangeplakt”, het is een imposant gezicht. Pothia is trouwens voor Griekse eilandbegrippen echt een stad. Na een ontspannen tocht met de ferry worden we met de taxi naar ons hotel in Myrties gebracht, een rit van zo’n 10 km. We worden verwend: een prima kamer in een kleinschalig complex met zeezicht, in de verte zien we het eilandje Telendos liggen. We kunnen gebruik maken van het luxe zwembad met bar in het naburige hotel dat van dezelfde eigenaar is. En niet onbelangrijk: tegenover het hotel zien we twee tavernes waar je aan het water kan zitten. Kortom: dit gaan we hier wel redden. Leve Google Maps: er zit om de hoek een scooterboer dus dat is snel geregeld.

Myrties
Het is nog redelijk vroeg in de middag. Voordat we Myrties gaan verkennen lunchen we eerst in taverne Smugglers, 30 meter van ons hotel. We zitten aan een tafeltje bijna aan het water als een opa uit de keuken komt en vrolijk op de bank in de taverne een dutje gaat doen. Voetjes omhoog, dekentje erover en hoppa: siësta! Hoe Grieks wil je het hebben? Als we naar Myrties willen rijden komen we erachter dat een groot stuk van de weg eenrichtingsverkeer is, dus we kunnen alleen via het buurdorp Masouri Myrties bereiken. Myrties is een best wel populaire badplaats met een heel rustig, langgerekt en grotendeels niet georganiseerd zand/kiezel strand met een aantal tavernes aan het water. Het dorp ligt tegen een hoge rots aan met allerlei accommodaties tegen die rots aangebouwd. In het dorp vele winkels, bars, restaurants en authentieke Griekse tavernes. Vanaf de kleine haven van Myrties varen vanaf vroeg in de ochtend tot middennacht elk half uur kleine boten naar het buureiland Telendos. Later in de week gaan we uiteraard dit eiland bezoeken. Eerst nemen we een frisse duik in de rustige zee en genieten van het strandleven in dit leuke dorp.

Myties
Myrties

Masouri
We lopen een stukje terug om gelijk ook Masouri te bezoeken. De twee dorpen lopen als het ware in elkaar over. Masouri is een erg bekende badplaats op Kalymnos. Het mooie zand/kiezelstrand is prima georganiseerd met meer dan genoeg parasols en ligbedden. Op dit strand zijn ook diverse watersportmogelijkheden. Er zijn ook kajakken en suppen te huur, je kunt dus zo naar Telendos varen. Masouri Beach is één van de meest populaire stranden van het eiland. Bij gebruik van een consumptie hoef je bij veel tavernes niets extra te betalen voor de ligbedden, ideaal. In de levendige hoofdstraat zien we veel winkels, koffietenten, tavernes, cocktailbars, verhuurbedrijven en klimscholen. We zien de kleine kerk Agios Ioannis met een mooie witte klokkentoren. Tegen de steile heuvels aan gebouwd zien we vele witte huizen en ook kleine accommodaties. Masouri is een levendig dorp, dat is wel duidelijk.

Agios Savvas klooster
We rijden naar Pothia richting de drukke haven en gaan vlak voor de haven helemaal naar rechts de heuvel op. Het is met de scooter een steile klim naar dit voor veel gelovige Grieken beroemde klooster, gelukkig is de weg prima. Het klooster ligt op een erg steile rots zo’n 3 km van de haven. Sint Savvas is de beschermheilige van Kalymnos waar hij als priester de laatste 20 jaar van zijn leven woonde. Hij is één van de erkende heiligen van de Grieks-Orthodoxe kerk. Als we aan komen rijden valt direct de rode koepel op. We bezoeken het klooster met zijn artefacten en mooie iconen. Er hangen buiten een aantal grote klokken naast elkaar.

Agios Savvas

Een Griekse man die een rondleiding geeft aan een groepje toeristen weet ons te vertellen dat vroeger elke klok een functie had. Zo was er een klok die werd gebruikt als er iemand was overleden maar ook een klok die werd geluid als het tijd was om te gaan werken. De prima onderhouden tuinen hier zijn trouwens ook een bezoek waard, ze zijn schitterend en kleurrijk. Het uitzicht vanaf het klooster op Pothia, de haven en de daaromheen liggende rotsen is werkelijk betoverend. Mijn fototoestel draait overuren. Nu zie je ook goed hoe groot Pothia is en hoe dicht alle huisjes tegen elkaar aan zijn gebouwd. In de verte zie je ook Kos en een aantal onbewoonde eilandjes liggen. Hier moet je echt zijn geweest als je op Kalymnos bent.

Klimmen op Kalymnos
Door de vele hoge en vooral steile rotsen is Kalymnos bij uitstek een klimeiland. Er zijn vele klimscholen en klimmers komen werkelijk overal vandaan. De eerste dag op de scooter kwamen we al busjes tegen met reclames erop zoals “The Climbing Teacher of Kalymnos” en “Climbing Adventure”. Als je met de scooter op pad gaat zo merken we is de kans groot dat je een aantal scooters met wat auto’s langs de weg ziet staan terwijl er geen huis of taverne in de buurt is. Direct gaan we dan in de remmen en kijken omhoog naar de rotsen waar bergbeklimmers onder begeleiding van een klimdocent druk bezig zijn een rots te “overwinnen”, het is een machtig gezicht. Je moet het maar durven om tientallen meters hoog in de rotsen te “hangen”. Soms heb je echt een verrekijker nodig om iemand in de hoogte waar te kunnen nemen. Het is naseizoen dus het is erg druk met klimmers, in het hoogseizoen zijn de temperaturen te hoog en is het niet aantrekkelijk in de brandende zon een rots te beklimmen. De meeste klimmers zie je hier dus in het voorseizoen en naseizoen. We hebben geluk: het naseizoen is maar net begonnen. Ook in de wintermaanden zie je vanwege de meestal redelijk milde winters op Kalymnos nog veel klimmers. Er wordt op Kalymnos elk jaar een klimfestival georganiseerd, deelnemers van over de hele wereld, van beginners tot professionals, tonen dan hun klimkunsten. Volgens zeggen doen er dan zelfs deelnemers met één been mee. Kortom: Kalymnos is een waar paradijs voor klimmers!

Vathy en Arginonta Beach
Met de scooter gaan we op weg naar Vathy, een dorp in het zuidoosten van het eiland. Het is een rit van zo’n 25 km, we rijden niet door het binnenland maar via Pothia omdat je dan een redelijk lang stuk langs de kust kan rijden met een prachtig uitzicht op de helblauwe zee met Kos daarachter liggend. Als we aankomen in Vathy krijg ik een vreemde SMS van mijn telefoonprovider op mijn mobiel binnen: “Welkom in Turkije”. Nou, ik dacht het niet hoor! Vathy is een dorp maar ook de naam van de daarbij liggende vruchtbare vallei. Het dorp Vathy ligt prachtig in een bijna afgesloten baai, omgeven door hoge rotsen. De vallei ligt achter die rotsen. Vanaf de rotsen zien we kinderen het heldere water inspringen, dat blijft toch een leuk gezicht. Aan de kleine haven heb je veel tavernes, restaurants, winkels en wat kleinschalige accommodaties. We zien veel zeilboten en wat grotere boten met dagtoeristen die voor een paar uur Vathy bezoeken en daarna weer verder varen.

Vathi Kalymnos

In het dorp zien we veel indrukwekkende oude kerken. Dit is tegenwoordig een echt toeristendorp, vroeger was het een vissersdorp, in de kleine haven zie je daar nog wat sporen van. Vathy is op het moment dat wij er zijn best wel druk, ondanks dat heeft het toch een heel serene uitstraling, je merkt dus erg weinig van de drukte. Vathy is trouwens, in tegenstelling tot veel andere dorpen, ook in de wintermaanden “geopend”. Op de terugweg rijden we langs citrusboomgaarden en olijfboomgaarden, soms langzaam zigzaggend door een grote kudde berggeiten, wel door het binnenland, met soms een steile klim en daarna een stevige afdaling. Onderweg stoppen we een paar keer om wat bergbeklimmers te bewonderen. Omdat de rit terug naar Myrties best wel een heftige is nemen we een break bij het dorpje Arginonta. Dit ligt tussen twee grote rotspartijen in een hele rustige ronde baai waar we alleen wat bergbeklimmers zien genieten van een drankje en een paar mensen heerlijk zien snorkelen in het heldere water. Arginonta Beach schijnt één van de schoonste stranden van Kalymnos te zijn. Dat vraagt om een test en jawel: dit is werkelijk een heerlijk en vooral schoon strand. We zien hier een aantal kleinschalige accommodaties en een paar tavernes. Best wel raar met zo’n ontzettend mooi kiezelstrand. Zittend op het strand zien we aan de linkerkant in de verte weer wat bergbeklimmers immens hoog op de ruige rotsen. Zo hoog als dit hebben we het nog niet gezien.

Telendos
Uiteraard moet je als je in Kalymnos bent een bezoek brengen aan het piepkleine authentieke eiland Telendos, liggend tegenover de dorpen Myrties en Masouri. Jaren geleden ben ik al eens in Mathraki geweest, één van de Diapontia-eilanden naast Corfu. Mathariki heeft een oppervlakte van 3 km², Telendos is met zijn oppervlakte van 5 km² niet veel groter. Honderden jaren geleden zaten Kalymnos en Telendos aan elkaar vast, daarom noemen veel mensen Telendos ook wel de kleine broer van Kalymnos. Door een aantal aardbevingen in de 6e eeuw na Christus werden de twee eilanden van elkaar gescheiden. Telendos is tegenwoordig een redelijk druk door toeristen bezocht eiland dat door de aanwezigheid van hoge en steile rotsen (hoogste punt 450 meter) ook voor bergbeklimmers erg interessant is. We lopen in de vroege ochtend de kleine pier op in het haventje van Myrties en wachten totdat een bootje aanstalten maakt te vertrekken. Met wat ander mensen stappen we op de boot voor de tocht naar Telendos. Als we na een kleine 10 minuten aanmeren in de kleine haven betalen we de aardige man drie euro per persoon en lopen de boulevard van Telendos op. Wat een oase van rust hier! Niets geen grote boten met massa’s toeristen, alleen maar kleine boten. Aan de boulevard genoeg tavernes, restaurants en winkels met een mooi uitzicht op Kalymnos. Telendos heeft op loopafstand van de boulevard een klein aantal mooie en vooral rustige stranden, de meeste niet echt georganiseerd. Het eilandje heeft een klein hotel met 20 kamers en een aantal heel kleinschalige accommodaties, de meeste mensen die hier rondlopen zijn dagtoeristen vanuit Kalymnos.

Telendos

We nemen plaats bij een van de tavernes, Rita Restaurant, en raken in gesprek met de eigenaar Miltos Zoidis. We vallen met onze neus in de boter want het is even rustig zodat hij tijd heeft om wat te vertellen over Telendos. “Telendos is een heerlijk en vooral rustig eiland. Er rijden hier geen auto’s, we hebben alleen een soort van tuk-tuk voor het vuil op te halen en weg te brengen en soms voor het vervoer van zware koffers van mensen die hier verblijven. In de wintermaanden wonen hier maar 20 mensen, die moeten er dan wel voor zorgen genoeg “supplies” te hebben want het kan er hier in de wintermaanden soms ruig aan toe gaan”, vertelt hij met een glimlach.“Klimmen is hier en op Kalymnos ontzettend populair, mijn vader was een groot klimmer en heeft hier en op Kalymnos vele klimroutes gemaakt. In het binnenland van het eiland zijn diverse schitterende klimgebieden waar erg veel gebruik van wordt gemaakt”, vertelt hij vol trots. Glimlachend laat Miltos een boek zien, “Climbing Guidebook Kalymnos 2023”, waarin een foto van zijn vader staat, hangend aan een rots. Ook in de binnenruimte van de taverne hangen mooie foto’s ter herinnering aan zijn helaas recent overleden vader die ontzettend veel heeft betekend voor de klimsport op Kalymnos en Telendos. “Ik werk van half april tot eind november zeven dagen per week, dan zijn de klimmers er nog, daarna ga ik relaxen op Kalymnos en daarna de taverne weer gereed maken voor het volgende seizoen”, sluit hij af.

Telendos

We lopen in noordelijke richting de boulevard af en zien eerst de resten van vroegchristelijke baden en daarna de vroegchristelijke basiliek van Ayios Vassilios. Als we doorlopen komen we bij het leuke ongeorganiseerde strandje Potha Beach waar we gezien de temperatuur even een duik in de zee nemen. Na dit strand heb je trouwens het nudistenzandstrand Paradise Beach. Daarna lopen we langs de leuke winkels en tavernes, tussendoor nog even zwaaiend naar Miltos, naar de andere kant van de boulevard. Daar zien we, te bereiken met een smal stenen pad, een vroegchristelijke necropolis (begraafplaats), met een aantal graven die nog redelijk intact zijn. Wij sluiten het bezoek aan Telendos af en lopen richting een boot die ons terug naar Myrties zal brengen. Op de boot raken we in gesprek met een haakclubje: 20 vrolijke vrouwen (uit Nederland en België) met een passie voor haken die gedurende 5 dagen een haakvakantie hebben gehad op Telendos, georganiseerd door een woonwinkel in Hellevoetsluis. Op de site van deze winkel (Studio Belovely) staat Telendos genoemd als droomeilandje. Als ik navraag doe bij Studio Belovely blijkt dat eigenaresse Nataly Benedict al zeven jaar haakvakanties organiseert naar Telendos, de zeven groepen deelnemers tellen tegenwoordig 17 nationaliteiten. Er zijn slechtere plekken om te haken!

Pothia
Pothia, de hoofdstad van Kalymnos, ligt in een redelijk grote baai. Het wordt ook wel de stad van de sponzen genoemd, daarover later in dit verhaal meer. Pothia, met zijn ongeveer 13000 inwoners, heeft vele witte en kleurrijke huisjes waarvan de meeste tegen de hellingen van de rotsen zijn aangebouwd. In de stad zie je een aantal grote herenhuizen die zijn gebouwd tijdens de Italiaanse bezetting (1912-1943). In de stad kun je gemakkelijk verdwalen in de kleine straten, vol met koffietenten, winkels en tavernes. Het verkeer kan er best druk zijn, veel straten hebben eenrichtingsverkeer. Imposant is het in Venetiaanse stijl gebouwde stadhuis dat aan de haven staat. Voor wie alles in Pothia heel snel wil zien rijdt er een toeristentreintje rond.

Pothia Kalymnos

Het is leuk om de hele boulevard af te lopen, vooral in de avond kan het er erg druk zijn. Op de boulevard zijn opvallend veel visrestaurants, volgens ingewijden heeft Kalymnos na Volos de meeste vissersboten. Uiteraard kun je in veel winkels sponzen kopen. In de best wel grote haven liggen veel zeilboten en jachten. Er is een speciale terminal voor de vele ferry’s die Kalymnos aan doen. Kalymnos wordt ook veel bezocht door dagtoeristen die dan vanuit Kos of Pserimos komen. Prominent aan de boulevard staat het indrukwekkende standbeeld van de “Kalymnian Sponge Diver”, ter herinnering aan alle sponsduikers die in het verleden zijn overleden, en dat zijn er helaas nogal wat. Uiteraard zijn er in Pothia mooie kerken en interessante musea. Wij kiezen ervoor later deze reis het Nautisch museum en het particuliere museum van Valsamidis bezoeken.

Pothia Kalymnos

Chrysocheria Kasteel
De resten van dit kasteel uit de 14e en 15e eeuw zijn te bereiken via een goede asfaltweg vanaf Pothia en liggen op een heuvel naast Pothia. De weg ernaartoe is redelijk stijl. Het is een indrukwekkend kasteel, met ook resten van oude windmolens, dat letterlijk op een rots is gebouwd. Gelukkig hebben we goede schoenen aan en klauteren over grote schots en scheefliggende stenen naar boven. Daar aan gekomen worden we verwend met een panoramisch uitzicht over Pothia en Kalymnos. Het lijkt een beetje op het uitzicht vanaf Agios Savvas.

Platis Yialos Beach
Een stranddag mag uiteraard niet ontbreken tijdens een vakantie naar een Grieks eiland. Gelukkig zijn er ook hier genoeg. Als eerste kiezen we vandaag voor Platis Yialos Beach. Slechts een paar kilometer van ons hotel en goed bereikbaar. Als we aankomen weten we niet wat we zien: een prachtig idyllisch tussen rotsen liggend ruim kiezelstrand met donker vulkanisch zand en een piepkleine bar waar je wat te drinken kunt kopen. Als we daar wat te drinken bestellen verontschuldigt de vriendelijke man zich dat hij niet alles meer in zijn koelkast heeft staan, het is immers al naseizoen en zo druk gaat het niet meer worden. “Ik ben de voorraad aan het leeg verkopen” zegt hij lachend. Er zijn wat bomen die voor schaduw zorgen, er staan een paar parasols met wat ligbedden en dat is het. Als we tussen de hoge golven het glasheldere water inlopen merken we dat het erg snel diep wordt hier, niet geschikt voor ouders met kinderen dus. Er zijn op het strand een douche en een toilet aanwezig. Als het druk is komt het restaurant boven de toegangsweg eten rechtstreeks op de ligbedden bezorgen lezen we.

Melitsahas
In de namiddag brengen we op advies van de receptioniste van ons hotel een bezoek aan Melitsahas Beach, vlakbij Myrties. En jawel, het blijkt een goed advies. Het is een heerlijk, een beetje verstopt, rustig strand met een paar ligbedden die je als je het strand verlaat bij de taverne betaalt. Het strand bestaat uit fijne kiezels met redelijk wat donker zand en is ongeschikt voor gezinnen met kinderen omdat het ook hier erg snel diep wordt. We zien hier alleen een paar locals, voor de rest helemaal niemand. Een paar bomen zorgen ook hier voor wat schaduw. Als de zon onder gaat is het uitzicht hier vandaan op het tegenover het strand liggende Telendos magisch. Er zijn hier aardig wat appartementen. In de avond bezoeken we taverne Anna’s, een kleine taverne aan de kleine haven van Melitsahas, er zijn slechtere plekken om de zon onder te zien gaan. Wat een uitzicht!

Emporios
We rijden naar Emporios, dit is een dorpje gelegen in het noorden van het eiland. We waren een paar dagen geleden al eens op weg naar dit dorp maar toen zijn we halverwege teruggereden omdat we er bij navraag in een taverne langs de weg achter kwamen dat er in de wijde omgeving geen tankstation meer te vinden was. Het dichtstbijzijnde tankstation is in Masouri werd ons verteld. Daar kwamen we net vandaan. En ja, met een lege tank komen te staan met deze temperaturen is geen pretje. Toen zijn we direct maar omgekeerd. Dit is de tweede poging dus. De rit naar Emporios is prachtig. Je rijdt constant op prima asfaltwegen langs de grote rotsen met uitzicht op de blauwe zee en het eiland Telendos. Tussendoor stoppen we regelmatig om wederom wat stoere klimmers te bewonderen. Het is slechts een rit van ongeveer 15 km maar omdat het best wel ruige steile rotsen zijn doen we er meer dan een half uur over.

Emporios ligt in een prachtige baai en straalt onnoemelijk veel rust uit, waarschijnlijk omdat er weinig andere dorpen in de buurt zijn. Het ligt dus echt een beetje in een uithoek. In de baai zien we veel vissersboten en zeilboten. Vanaf hier kun je ook diverse bootexcursies boeken naar bijvoorbeeld Telendos en een aantal stranden. Er is een goed georganiseerd kiezelstrand met tavernes bijna aan het water. Grote bomen zorgen voor veel schaduwplekken. Zoals in de meeste andere dorpen zien we alleen kleinschalige accommodaties. Aan de rand van het dorp met een mooi uitzicht op de baai en omgeven door bougainvilles staat de kleine kerk met begraafplaats Sint George. We hebben pech, helaas is het kerkje gesloten. Emporios is uitermate geschikt voor een rustige vakantie in een authentiek dorp zonder alle toeters en bellen. En als je op pad gaat naar bijvoorbeeld Pothia, zorg dan wel voor genoeg benzine in de tank van je scooter of auto.

Sponzeneiland
Wie tegen een Griekenland-kenner Kalymnos zegt krijgt vaak direct als antwoord eiland van de sponzen. Dat klopt ook, eeuwenlang was sponsduiken de belangrijkste bron van inkomsten voor de meerderheid van de eilandbewoners. Het leven op Kalymnos is eeuwenlang verbonden geweest met het duiken naar en het verhandelen van sponzen. Het maakte Kalymnos zoals gezegd tot één van de rijkste eilanden van Griekenland. Dan te bedenken dat ze jaren geleden niet het duikequipment hadden die ze tegenwoordig hebben. De sponsduikers namen vroeger een gewicht mee waardoor ze snel naar de bodem konden afdalen, zo’n gewicht noemen ze een “skandalopetra”. Vroeger waren de technieken om met druk om te gaan uiteraard nog niet zo ontwikkeld. Dat had tot gevolg dat er in die tijd een groot aantal duikers overleden door de caissonziekte (duikersziekte), veroorzaakt door een verandering van druk. Duiken was in die tijd een erg risicovol beroep. Duikers gingen na een emotioneel afscheid aan de haven maandenlang de zee op, hun familie tussen hoop en vrees achterlatend.

Kalymnos Skafandro
Skafandro

Vroeger kwamen er zelfs duikers van andere eilanden naar Kalymnos. In de 19e eeuw werd de “skafandro” uitgevonden, een heus duikpak met een grote helm waardoor duikers langer onder water konden blijven wat uiteraard ook weer meer geld opleverde. Vóór deze uitvinding werden de duikers “skin divers” genoemd. Tegenwoordig kunnen duikers uiteraard veel langer onder water blijven. Het sponzenduiken op Kalymnos is echter voor een groot deel verdwenen. Uiteraard door de concurrentie van synthetische sponzen maar ook door een ziekte in de tachtiger jaren die ervoor zorgde dat het aantal sponzen in de zee werd geminimaliseerd. Ook de overheid voerde in die tijd een aantal restricties in. Als gevolg van dit alles voeren veel sponsduikers uit Kalymnos naar landen als Libië en Tunesië om daar hun geluk te beproeven. Gelukkig hebben veel inwoners van Kalymnos tegenwoordig een mooi alternatief voor sponsduiken gevonden in de vorm van werken in het toerisme.