Tien dagen op Tinos!

Tekst en fotografie: Petra Ottens en Simon Hitipeuw

Eilandhoppen is de laatste jaren voor ons een heerlijke vorm van vakantie gebleken. Dit jaar gaan we o.a. Tinos bezoeken. In dit reisverhaal vertellen we je er graag meer over.

Vanuit Amsterdam vertrekken we vroeg in de ochtend naar Mykonos om vanuit daar met de boot naar Tinos te varen. De taxi brengt ons vanaf het vliegveld naar de haven. Eerst halen we daar de tickets voor alle boottransfers op. Daarna is het nog even wachten voordat we op de boot kunnen. Op een mooi plekje in de schaduw is het leuk om naar het af en aan varen van de boten te kijken.

De overtocht vanuit Mykonos naar Tinos is maar kort, niet langer dan een half uur en in de haven worden we opgehaald en naar het hotel gebracht. De rit gaat in het begin dwars door de stad, maar daarna over de doorgaande weg naar ons hotel dat pal aan zee ligt. Strandbedden zijn inbegrepen en het hotel beschikt over een fantastisch restaurant. De hotelkamer is groot met een balkon met zeezicht. Het ontbijt is gevarieerd met veel verse producten. Elke ochtend maken we een praatje met de dame die het ontbijt verzorgt, ze vertelt graag over het eiland waar ze vandaan komt en gewoond heeft. Heerlijk om de dag zo positief te beginnen. 

We gaan de tien dagen die we op Tinos doorbrengen vullen met wandelen, luieren en mooie stadjes bekijken. Daarvoor huren we ook een auto, het hotel regelt een verhuurder met een verrassend lage prijs. De auto wordt gebracht door een jongedame, Alexandra en die vertelt zeer enthousiast over het eiland, de gebruiken en geschiedenis. Als haar vader haar weer komt ophalen op de motor moeten we nog beginnen met waar ze voor kwam, de verhuur van de auto. Een voertuig is wel nodig om in korte tijd veel te kunnen zien. Het busvervoer is ook goed, maar veel bussen rijden eerst naar de hoofdstad en vandaar uit gaan ze weer verder.

Op Tinos zijn veel mooie en afwisselende wandelingen te maken met verschillende afstanden. De routes worden aangegeven door roodwitte bordjes op palen met daaronder de verschillende nummers en de richting van de wandelingen. Het is ons wel eens overkomen dat een paaltje door werkzaamheden niet meer te vinden was. De wandelingen zijn gelukkig ook te volgen met een GPX-routeapp op je telefoon, met deze achter de hand kom je er altijd. Dat de routes zo goed zijn komt ook doordat de inwoners van Tinos dit belangrijk vinden, de dame van het restaurant vertelt ons bijvoorbeeld dat scholieren ook ingezet worden om de routes te onderhouden en schoon te houden.

De wandelingen geven je een prachtig beeld van de dorpen, de natuur en historie van het eiland. Sommige delen leiden je door het platteland en verlaten gemeenschappen, andere weer door mooie schilderachtige dorpjes met veel kerken en doorgangen, gevormd door bogen onder de huizen door. Voor een aantal wandelingen heb je wel enige conditie nodig. Een ervan had bijvoorbeeld meer dan duizend hoogtemeters op ca. 12 kilometer. Op de website Tinos Trails kun je de routes vinden en ook de zwaarte en duur ervan.

De hoofdstad is een belangrijke bedevaartplaats in Griekenland. De kerk Panagia Evangelistria, de kerk van de Heilige Moeder Maria staat hier en wordt op 15 augustus door vele duizenden bedevaartgangers bezocht. Het icoon van de Heilige Moeder wordt op meerdere speciale gelegenheden tevoorschijn gehaald. Maar ook op andere dagen is het een grote drukte. De eerste keer dat we naar de kerk zijn gegaan stond de rij tot bijna buiten de kerk, we lieten ons vertellen door de dame in het restaurant dat je beter na 15:30 uur kunt gaan, dan zijn de vele bussen met bedevaartgangers alweer weg.

Er zijn verschillende wegen vanuit de haven die naar de kerk leiden: de openbare weg waar ook de auto’s rijden en de straat dwars door de stad waar alle winkels en eetgelegenheden zijn. Hoe dichter je bij de kerk komt, hoe meer de winkels gericht zijn op verkoop van religieuze zaken. Er zijn bijvoorbeeld kaarsen te koop die je in een speciale ruimte van de kerk kunt aansteken, soms zijn de kaarsen wel meer dan twee meter hoog. De openbare weg heeft aan de zijkant een pad waarop een soort tapijt is gelegd, vanuit de haven tot in de kerk leggen bedevaartgangers op hun knieën de weg af. De tweede keer dat we de kerk bezochten konden we inderdaad in de middag sneller naar binnen. Bij verschillende iconen worden kruisjes geslagen door de mensen voor en achter ons, ook zien we jongeren en ouderen op hun knieën de weg afleggen. Sommigen hebben tranen in de ogen bij het binnengaan van de kerk.

Op het plein rondom staan heel veel basilicum planten en in een hoek bij de kerk is een enorme hoeveelheid potten die goed verzorgd wordt, bij het uitgaan kun je namelijk wat basilicum meenemen. De hoofdstad is een gezellige stad met leuke pleinen, winkels en kleine straatjes met vele restaurantjes waar de geur van het eten je bijna vanzelf naar binnenlokt of neer doet strijken op het terras. Aan de haven zijn ook verschillende cafés met terrasjes en een keur aan zoetigheden en gebak. In het weekend is het een enorme drukte waar veel lokale inwoners van Tinos heerlijk zitten te babbelen en te genieten van het gebak.

De bushalte is centraal gelegen in de haven en de bussen voor de verschillende plaatsen komen en gaan regelmatig. Er hangen hier ook grote foto’s met aanlokkelijke stranden die te bereiken zijn met de verschillende bussen. We zullen deze keer geen van deze stranden bezoeken, omdat ons hotel al aan zee ligt.